Müasir türk xalqları ədəbiyyatında mühüm istiqamətlərdən
biri fərdin taleyinin cəmiyyətdəki sosial dəyişikliklər, milli dəyərlər və mənəvi
prinsiplərlə əlaqəli şəkildə təsvir edilməsidir. Xüsusilə insanın sosial mühitdə
formalaşması, təhsil vasitəsilə həyat imkanlarını genişləndirməsi, peşə fəaliyyəti
ilə mənəvi məsuliyyət arasındakı münasibət müasir nəsrdə yeni məzmunla özünü
göstərir. Bu baxımdan Lətifə Orujun “Sirli Gedişlər” romanının bədii təbiəti
diqqətəlayiqdir.
Romanın süjet xəttində bir ailənin, daha dəqiq desək, yeddi
bacının həyat yolu geniş şəkildə əhatə olunur. Əsərin mərkəzi obrazı Leyladır.
O, sadə ailədə böyüyür, müxtəlif sosial və maddi çətinliklərə baxmayaraq ali təhsil
almağa can atır, hüquqşünaslıq peşəsini seçir və sonradan peşəkar vəkil kimi
formalaşır. Yazıçı Leylanın taleyi vasitəsilə insanın məqsədinə çatmasında təhsilin,
əməyin, əzmkarlığın və mənəvi prinsiplərin əhəmiyyətini göstərir.
Əsərin annotasiyasında da yeddi qızın kasıb ailədə böyüməsi,
öz əməyi, zəhməti və təhsili sayəsində ali təhsil alaraq müxtəlif sahələrdə fəaliyyət
göstərməsi romanın əsas xətlərindən biri kimi təqdim olunur. Bununla yanaşı,
onların həyat çətinliklərinə təhsil, xeyirxahlıq, qanuna hörmət və insanlıq
vasitəsilə qarşı durmaları əsərin ideya məzmununun əsasını təşkil edir.
Romanı ədəbi baxımdan fərqləndirən mühüm xüsusiyyət əsərin
adına çevrilmiş “sirli gedişlər” metaforasıdır. Bu anlayış birbaşa şahmat oyunu
ilə bağlı olsa da, romanın inkişafı boyunca insan həyatının gözlənilməz dəyişikliklərini,
qərarlarını, seçimlərini və onların nəticələrini ifadə edən geniş mənalı
simvola çevrilir. Buna görə də əsərə yalnız sosial və ya ailə romanı kimi
yanaşmaq onun bədii quruluşunu tam şəkildə açmır. Romanda ailə tarixi, qadın
taleyi, hüquqi şüur, təhsil, peşə etikası və şahmat fəlsəfəsi bir-biri ilə əlaqələndirilir.
Bu məqalənin məqsədi “Sirli Gedişlər” romanında insan
taleyinin bədii təsvir xüsusiyyətlərini müəyyənləşdirmək, Leyla obrazının ideya
funksiyasını, təhsil və əmək konsepsiyalarını, ədalət məsələsini və şahmat
motivinin simvolik mənasını ədəbiyyatşünaslıq baxımından təhlil etməkdir.
Romanın əsas süjet xətti Leylanın həyatı ilə sıx bağlıdır. Qəhrəmanın
şəxsiyyət kimi formalaşması uşaqlıq dövründən başlayaraq tələbəlik həyatı, peşə
fəaliyyəti, ailə məsuliyyəti və ictimai mühitlə mürəkkəb münasibətlər mərhələləri
vasitəsilə inkişaf edir. Belə quruluş qəhrəmanı yalnız bir zaman çərçivəsində
göstərməyə deyil, onun dünyagörüşündəki təkamülü izləməyə imkan verir.
Leylanın xarakterini açan ilk mühüm xüsusiyyətlərdən biri
onun gələcəyini özü seçməyə çalışmasıdır. Anası Səriyyə qız övladına müəllimlik
və ya həkimlik peşəsinin daha uyğun olduğunu düşünürsə, Leyla hüquqşünas olmağı
özünün əsas arzusu kimi qəbul edir. Bu epizodda ənənəvi sosial təsəvvürlə fərdin
azad seçimi arasındakı ziddiyyət müşahidə olunur.
Burada müəllif qəhrəmanın peşə seçimini sadəcə peşə yönümü məsələsi
səviyyəsində saxlamır. Hüquqşünas olmaq Leyla üçün həyat idealına çevrilir.
Onun düşüncəsinə görə, peşə yalnız insanın özünə deyil, ailəsinə və cəmiyyətə
fayda verməsinin yoludur. Buna görə də qəhrəmanın peşə seçimi onun mənəvi
dünyagörüşü ilə sıx əlaqələnir.
Leylanın ali təhsilə gedən yolunun asan olmaması da mühüm məqamdır.
O, hüquq fakültəsinə daxil olmaq üçün bir neçə dəfə cəhd edir və uğursuzluqlara
baxmayaraq məqsədinə çatır. Daha sonra universiteti yüksək nəticə ilə bitirərək
vəkillik fəaliyyətinə başlayır. Bu xətt vasitəsilə əsərdə insanın sosial vəziyyətindən
daha çox məqsədyönlülüyünə və təhsilə can atmasına üstünlük verilir.
Qəhrəmanın formalaşmasında ailənin təsiri xüsusi əhəmiyyət
daşıyır. Atası Oqtay və anası Səriyyənin ali təhsili olmasa da, övladlarını
oxutmaq arzuları güclüdür. Səriyyə uşaqlarının dərs oxuma rejiminə nəzarət
edir, təhsili gündəlik vərdişə çevirməyə çalışır. Bu səhnələr vasitəsilə müəllif
təhsili yalnız məktəb və ya universitet mühiti ilə əlaqələndirmir, onun əsasının
ailə tərbiyəsi tərəfindən qoyulduğu fikrini ifadə edir.
Beləliklə, Leyla obrazı “hazır” şəxsiyyət kimi təqdim
olunmur. Onun peşəkar və mənəvi siması yoxsulluq, sosial maneələr, ailə tərbiyəsi,
fasiləsiz təhsil və həyat təcrübəsi vasitəsilə tədricən formalaşır.
Romanın mühüm xüsusiyyətlərindən biri təhsil ideyasının
yalnız bir qəhrəmanın taleyi ilə məhdudlaşmamasıdır. Leylanın bacıları da ali təhsil
alır və müxtəlif peşə sahələrində fəaliyyət göstərirlər. Bununla bir ailənin
sosial və mənəvi yüksəliş tarixçəsi yaradılır.
Yeddi qız obrazının əsərdə təqdim olunması simvolik xarakter
də daşıyır. Sosial imkanları məhdud, valideynləri ali təhsil almamış bir ailənin
qızlarının hər birinin təhsil vasitəsilə cəmiyyətdə öz yerini tapması romandakı
əsas optimist ideyalardan birini formalaşdırır.
Leyla bu prosesdə yalnız böyük bacı kimi deyil, həm də
bacılarının sosial formalaşmasına təsir edən şəxs kimi görünür. Onun şəxsi
uğuru sonrakı qızlara nümunə olur. Beləliklə, əsərdə təhsilin nəsildən-nəslə və
ya bir ailə üzvündən digərinə ötürülən sosial gücü təsvir edilir.
Müəllif konsepsiyasında təhsil yalnız maddi gəlirə aparan
vasitə deyil. O, insanın dünyagörüşünü formalaşdıran, peşə məsuliyyətini
artıran və cəmiyyətə faydalı xidmət göstərməsinə imkan verən bir dəyərdir.
Romanda əmək
və təhsil bir-birindən ayrılmır. Qəhrəmanların uğuru təsadüfi şansın nəticəsi
kimi göstərilmir. Onların peşəkar yüksəlişinin əsasında valideynlərin halal əməyi,
tərbiyə, əzmkarlıq və fasiləsiz axtarış dayanır. Buna görə də əsərin aksioloji
sistemində “təhsil – əmək – əzmkarlıq – ictimai fayda” anlayışları bir-biri ilə
bağlı dəyərlər kimi görünür.
Leyla
obrazının mühüm cəhətlərindən biri onun vəkillik fəaliyyətidir. Qəhrəman üçün
hüquq peşəsi yalnız sosial status və ya gəlir mənbəyi deyil, ədaləti qoruma
vasitəsidir.
Romanda
hüquqi mühit ideal sistem kimi göstərilmir. Əksinə, hüquq-mühafizə sahəsində bəzi
əməkdaşların qanunu şəxsi maraqlara tabe etməsi, peşə məsuliyyətindən
uzaqlaşması və hakimiyyətdən sui-istifadə etməsi kimi məsələlər qəhrəmanın həyat
təcrübəsi vasitəsilə təqdim olunur. Belə bir mühitdə Leylanın peşə prinsiplərinə
sadiqliyi onun xarakterini daha aydın müəyyənləşdirir.
Onun ədalət
uğrunda mübarizəsi yalnız xarici konfliktlər vasitəsilə deyil, peşə vicdanı məsələsi
ilə də açılır. Qanunun mətnindəki norma ilə onu həyata keçirən insanın mənəvi məsuliyyəti
arasındakı münasibət əsərdə bir neçə dəfə ön plana çıxır.
Bu baxımdan
Leyla hüquq normasını mexaniki şəkildə yerinə yetirən mütəxəssis deyil, qanunun
insan taleyinə təsirini anlayan şəxsdir. Yazıçı qəhrəmanın fəaliyyəti vasitəsilə
qanunun aliliyinin yalnız hüquqi institutlardan deyil, həmin sistemdə çalışan
insanın peşəkar dürüstlüyündən də asılı olduğu fikrini inkişaf etdirir.
Bu məsələ
romanın humanist məzmununu daha da dərinləşdirir. Ədalət anlayışı əsərdə mücərrəd
kateqoriya kimi deyil, konkret insan həyatına birbaşa təsir edən mənəvi və
sosial dəyər kimi təqdim olunur.
Romanın bədii
quruluşunu anlamaqda əsərin adının xüsusi əhəmiyyəti vardır. “Gediş” sözü ilk
növbədə şahmat oyunundakı hərəkəti ifadə edir. Lakin əsərdə onun semantik dairəsi
genişlənərək insan həyatında qərar, seçim, gözlənilməz hadisə və taleyüklü dəyişiklik
mənalarını qazanır.
Şahmatda hər
bir gediş sonrakı vəziyyətə təsir göstərir. Oyunçu yalnız bir anı deyil, bir
neçə gedişdən sonra yaranacaq vəziyyəti də hesablamaya çalışır. Romandakı insan
həyatı da bu məntiqlə müqayisə edilir. Qəhrəmanın qəbul etdiyi qərarın nəticəsi
dərhal görünməyə bilər; bəzən əvvəlki hərəkətin nəticəsi uzun müddət keçdikdən
sonra üzə çıxır.
Bu paralel
roman kompozisiyasını birləşdirən bədii prinsipə çevrilir.
Əsərdə
şahmat xəttinin əsas qəhrəmanı Rüfatdır. Onun şahmat yarışlarındakı yolu əsas
sosial süjetin kənarında yerləşən əlavə hadisə deyil. Rüfatın şahmat dünyası
vasitəsilə müəllif strateji düşüncə, səbir, rəqibin hərəkətini qabaqcadan görmək,
məğlubiyyətə və qələbəyə psixoloji hazırlıq kimi xüsusiyyətləri insan həyatı ilə
müqayisə edir.
Şahmat
taxtası beləliklə həyatın kiçik modeli rolunu oynayır. Oradakı fiqurların hərəkəti
müəyyən qaydalara tabe olsa da, onların kombinasiyaları müxtəlifdir. İnsan həyatında
da müəyyən sosial və mənəvi normalar mövcud olsa belə, konkret hadisələrin
inkişafını hər zaman əvvəlcədən proqnozlaşdırmaq mümkün deyil.
“Sirli”
sözü bu qeyri-müəyyənlik mənasını daha da gücləndirir. İnsan müəyyən qərar qəbul
etsə də, onun həyatının sonrakı istiqamətinə özünün idarə edə bilmədiyi
çoxsaylı amillər təsir göstərir. Buna görə də romanın adının dərinliyində tale
ilə seçim, zərurətlə təsadüf, planla gözlənilməz dəyişiklik arasındakı mürəkkəb
münasibət dayanır.
Bu baxımdan
“sirli gedişlər” yalnız əsərin adı deyil, romanın fəlsəfi açarıdır.
Şahmat
motivinin bədii funksiyasını bir neçə səviyyədə nəzərdən keçirmək olar.
Birincisi,
o, süjet səviyyəsində Rüfatın həyat yolu ilə əlaqəlidir. Şahmat yarışları qəhrəmanların
müxtəlif ölkələrə və sosial mühitlərə çıxmasına imkan verir və romanın məkanını
genişləndirir.
İkincisi,
şahmat psixoloji model kimi çıxış edir. Oyun zamanı qərar qəbul etmək, riskə
getmək, rəqibin düşüncəsini qabaqcadan təxmin etmək, səhvi qəbul etmək və ya
fürsətdən istifadə etmək kimi hərəkətlər əsərin əsas qəhrəmanlarının həyatda
qarşılaşdıqları mənəvi seçimlərlə səsləşir.
Üçüncüsü,
şahmat kompozisiya metaforası rolunu oynayır. İlk baxışda bir-birindən uzaq
görünən hadisələr – Leylanın uşaqlığı, təhsil yolu, vəkillik fəaliyyəti, ailə
tarixi və Rüfatın şahmat yarışları – “gediş” konsepsiyası vasitəsilə vahid məna
məkanında birləşir.
Dördüncüsü,
şahmat fəlsəfi simvol səviyyəsinə yüksəlir. Şahmatda qələbə yalnız bir fiqurun
gücündən deyil, bütün fiqurların qarşılıqlı əlaqəsindən asılıdır. Romanda da
insan uğuru yalnız fərdin bacarığı ilə izah edilmir. Leylanın formalaşmasına
valideynlərinin tərbiyəsi, ailənin dəstəyi, təhsil, qarşılaşdığı insanlar, peşə
mühiti və öz iradəsi birlikdə təsir edir.
Deməli,
romanın bədii dünyasında insan taleyi çoxsaylı “gedişlərdən” ibarət mürəkkəb
bir sistemdir.
“Sirli
Gedişlər” romanındakı sosial ideyaların əsasında ailə konsepsiyası dayanır.
Leylanın şəxsiyyətini ailədən ayrı təsəvvür etmək mümkün deyil.
Oqtay
obrazı zəhmətkeşlik, dürüstlük və məsuliyyət xüsusiyyətləri ilə fərqlənir. Onun
təcili yardım avtomobilinin sürücüsü kimi peşə məsuliyyətini əks etdirən
epizodlardan biri ağır vəziyyətdə olan xəstəyə həkimləri mümkün qədər tez
çatdırmağa çalışmasıdır. Burada peşənin sosial statusundan daha çox insanın öz
işinə münasibətdə məsuliyyət daşımasının vacibliyi görünür.
Səriyyə
obrazı vasitəsilə ana tərbiyəsinin başqa bir tərəfi açılır. Özü tam şəkildə təhsil
ala bilməsə də, övladlarının təhsilinə xüsusi əhəmiyyət verməsi yerinə yetirilməmiş
şəxsi arzunun növbəti nəslin həyat məqsədinə çevrilməsini göstərir.
Bu iki
obrazın tərbiyəvi təsiri Leylanın sonrakı həyatında aydın görünür. Atasının
dürüstlüyü və məsuliyyəti, anasının təhsilə hörməti qəhrəmanın peşə etikasının
mənəvi əsasını təşkil edir.
Buna görə də
əsərdə ailə yalnız məişət mühiti funksiyasını daşımır. O, insanın mənəvi
prinsiplərinin formalaşdığı ilk sosial məkandır.
Romanın ədəbi-sosial
əhəmiyyəti qadın obrazları sistemində də özünü göstərir. Yeddi qızın hamısının
təhsilə və peşəkar həyata can atması ənənəvi cəmiyyətdə qadının sosial rolu məsələsini
ön plana çıxarır.
Leyla bu
sistemin mərkəzi obrazı olsa da, əsərdə qadının sosial fəallığı yalnız onun
obrazı ilə məhdudlaşmır. Bacılarının hər birinin təhsil alması, peşə sahibi
olması və öz sahəsində formalaşması qadının ictimai məkandakı imkanlarının müxtəlif
nümunələrini göstərir.
Burada müəllif
kişi və qadın arasındakı qarşıdurmanı əsərin əsas konfliktinə çevirmir. Əsas
diqqət insanın qabiliyyətinə və onun imkanlarını reallaşdırmasına yönəldilir.
Buna görə də qadın azadlığı ideyası romanda deklarativ şüar kimi deyil, qəhrəmanların
həyat təcrübəsi vasitəsilə ifadə olunur.
Xüsusilə
qızların ali təhsil almasına ata və ananın dəstək verməsi mühüm əhəmiyyət
daşıyır. Bu vəziyyət qadının təhsil almasını ailə dəyərlərinə zidd hadisə kimi
deyil, əksinə, həmin ailənin mənəvi nailiyyəti kimi təqdim edir.
Bu baxımdan
yeddi qızın taleyi ayrı-ayrı insanların bioqrafiyasından daha geniş məna
qazanaraq təhsil vasitəsilə sosial yüksəlişə nail olmağın bədii modelini
formalaşdırır.
Əsərin nəql
sistemində hadisəli nəsrə xas xüsusiyyətlər üstünlük təşkil edir. Müəllif qəhrəmanların
həyatındakı bir çox hadisələri xronoloji ardıcıllıqla təqdim etməyə çalışır. Bu
üsul Leylanın uşaqlıq çağından yetkin həyatına qədər uzun bir zaman mərhələsini
əhatə etməyə imkan verir.
Dialoq
roman poetikasında mühüm rol oynayır. Qəhrəmanların baxışları yalnız müəllif təsviri
ilə deyil, onların qarşılıqlı söhbətləri vasitəsilə də açılır. Məsələn, Leyla
ilə anasının peşə seçimi haqqında söhbəti iki nəslin dünyagörüşündəki fərqi
göstərməklə yanaşı, baş qəhrəmanın əzmkarlığını da nümayiş etdirir.
Portret təsvirləri
də qəhrəmanın xarakterini açmağa xidmət edir. İnsanın zahiri görünüşü çox vaxt
onun daxili psixoloji xüsusiyyətləri ilə əlaqələndirilir.
Romanda müəllif
mülahizələri və fəlsəfi geriçəkilmələrə də tez-tez rast gəlinir. İnsan taleyi, əmək,
təhsil, yaxşılıq, ədalət, inam və həyat qanunauyğunluqları haqqında düşüncələr
bəzən hadisələrin axınından ayrılaraq müstəqil mülahizə xarakteri alır. Bu
xüsusiyyət əsərin ideya məzmununu birbaşa müəyyənləşdirməyə kömək etsə də, bəzi
yerlərdə nəqlin dinamikasını zəiflədə bilər.
Əsərə
yazılmış ön sözdə də romanın həyat materialına əsaslandığı və dil-üslub
baxımından redaktə yolu ilə təkmilləşdirilməsinə ehtiyac ola biləcəyi açıq şəkildə
qeyd edilir. Buna görə də əsərin ədəbi təbiətini qiymətləndirərkən onun həyat
faktı ilə bədii təxəyyülün qovuşduğu xüsusiyyətini nəzərə almaq lazımdır.
Romanın əsas
bədii nailiyyətini ayrı-ayrı üslubi vasitələrdən daha çox, bir neçə məna xəttini
– ailə tarixini, qadın taleyini, hüquqi mühiti, təhsil ideyasını və şahmat
simvolikasını – vahid konseptual sistemdə birləşdirməsində axtarmaq məqsədəuyğundur.
Lətifə
Orujun “Sirli Gedişlər” romanı fərdin həyat yolunu ailə, təhsil, əmək, peşə məsuliyyəti
və sosial mühitlə əlaqəli şəkildə təsvir edən əsərdir. Romanın mərkəzi qəhrəmanı
Leylanın uşaqlıq çağından peşəkar hüquqşünas kimi formalaşmasına qədər keçdiyi
yol şəxsiyyətin özünüreallaşdırmasının bədii modelini yaradır. Onun həyatındakı
çətinliklər və seçimlər vasitəsilə müəllif məqsədə çatmağın əsas şərtləri kimi
təhsili, əzmkarlığı, vicdanlı əməyi və mənəvi prinsipə sadiqliyi ön plana
çıxarır.
Yeddi
bacının taleyi əsərin sosial məzmununu genişləndirir. Onların ali təhsil alaraq
müxtəlif peşələr üzrə cəmiyyətdə öz yerlərini tapmaları qadının sosial
imkanları, ailə tərbiyəsi və təhsil vasitəsilə həyata keçirilən sosial dəyişiklik
məsələlərini gündəmə gətirir.
Leylanın vəkillik
fəaliyyəti ilə bağlı epizodlar romana hüquqi-etik məzmun verir. Ədalət burada
yalnız qanun normasının icrası deyil, insanın peşə vicdanını və vətəndaş məsuliyyətini
əhatə edən bütöv mənəvi kateqoriya kimi təqdim olunur.
Əsərin
ideya-bədii bütövlüyünü formalaşdıran əsas vasitələrdən biri şahmat motividir.
Şahmatdakı gedişlə insan həyatındakı qərar arasındakı paralel romanın müxtəlif
süjet xətlərini birləşdirir. Bu baxımdan “sirli gedişlər” anlayışı taleyin gözlənilməz
dəyişikliklərini, insanın seçimini və hər bir hərəkətin sonrakı həyata göstərdiyi
təsiri ifadə edən konseptual metafora səviyyəsinə yüksəlir.
Buna görə də
romanın adını əsərin məzmununu ümumiləşdirən semantik mərkəz kimi qiymətləndirmək
üçün əsas vardır. Həyat tam şəkildə şahmat taxtası ilə eyniləşdirilmir, lakin
şahmat məntiqindən insanın hərəkətlə nəticə, seçimlə məsuliyyət, qələbə ilə məğlubiyyət
arasındakı əlaqəni anlamasının bədii modeli kimi istifadə olunur.
Nəticə olaraq, “Sirli Gedişlər” romanının bədii
konsepsiyasının əsasında belə bir fikir dayanır: insan öz taleyinin bütün şərtlərini
əvvəlcədən müəyyən edə bilməsə də, təhsil, əmək, mənəvi prinsiplər və şüurlu
seçim vasitəsilə həyatının istiqamətinə təsir göstərə bilər. Bu ideya ailə
tarixi, qadın şəxsiyyətinin formalaşması, qanun və ədalət məsələsi, eləcə də
şahmat simvolikası vasitəsilə vahid bədii sistemə çevrilmişdir.
Şoqanxan Quttybayev
Fəlsəfə doktoru,
Abay adına Qazaxıstan Milli Pedaqoji Universiteti,
Qirabayev adına Qazax ədəbiyyatı və tədris metodikası
kafedrasının müdiri