44 günlük Vətən müharibəsində Azərbaycan Ordusu Silahlı Qüvvələrin Ali Baş Komandanı İlham Əliyevin rəhbərliyi altında erməni qəsbkarlarını diz çökdürərək tarixi Zəfər qazandı. Ağır məğlubiyyətlə üzləşən erməni quldurları ağ bayraq qaldıraraq təslim oldular. 30 ilə yaxın işğalda qalmış Qarabağ və ətraf rayonlar işğalçılardan təmizləndi.
Torpaqlarımızın azadlığı uğrunda gedən döyüşlərdən geri qayıtmayanlar da oldu. Bu oğullar yurdumuzun azadlığı naminə canlarından keçərək şəhidlik zirvəsinə ucaldılar. Kürdəmir rayonunun Ərəbqubalı kəndindən müharibəyə yollananlardan da 3 nəfəri geri dönmədi. Onların evlərinin qapısını kədərli xəbər döydü.
Ülvi Azayev qısa, amma şərəfli bir ömür yaşadı. 2001-ci il dekabrın 4-də anadan olmuşdu. Orta təhsilini bitirdikdən bir müddətdən sonra - 2020-ci ildə Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin sıralarına çağırılmışdı. Əyninə hərbi forma geyinib xidmətə başladığı ilk günlərdən Ülvi hərbi bilikləri dərindən öyrənmişdi. Təlimlər zamanı əsgər kimi üzərinə düşən tapşırıları yerinə yetirmişdi. Yorulmaq bilmədən döyüş təcrübəsini artırmışdı. Sanki özünü qarşıdakı döyüşlərə hazırlamışdı. Nizam-intizamı ilə həm əsgər dostlarının, həm də komandirlərinin rəğbətini qazanmışdı.
Torpaqlarımızın azadlığı uğrunda İkinci Qarabağ müharibəsi başlayanda onun xidmət etdiyi bölük də döyüşlərə qatılmışdı. Qələbə əzmi ilə əməliyyatlara atılan Ülvinin döyüş yolu Talış kəndindən başlamışdı. İlk əməliyyatlardan cəsarətlə vuruşan Ülvi silahının nişangahına tuş gələn düşmənləri sərrast atəşlə məhv edirdi. Bir vaxtlar təlimlərdə qazandığı hərbi təcrübə əlindən tuturdu. Döyüşdən-döyüşə təcrübəsi artan Ülvi düşmən üzərinə daha inamla, daha əzmlə addımlayırdı.
Getdikcə ağır itkilər verib zəifləyən erməni işğalçıları döyüşçülərimizin qarşısında dayana bilməyib geri çəkilirdi. Addım-addım torpaqlarımız ermənilərdən azad olunurdu. Oktyabrın 2-si idi. Ağdərə istiqamətində gərgin döyüşlər gedirdi. Həmşəki kimi əsgər Ülvi Azayev komandirin verdiyi döyüş tapşırığına uyğun olaraq özünə əlverişli mövqe tutub vuruşurdu. Atəş səslərindən yer-göy lərzəyə gəlmişdi. Geri çəkilən işğalçılar qəflətən dayanıb müqavimət göstərməyə başladılar. Bu məqamda Ülvi cəld hərəkətlə özünə əlverişli mövqe seçmək istəyərkən düşmən gülləsinə tuş gəldi. Ağır yaralandı. Həkimlərin də ona yardım etmək cəhdi bir nəticə vermədi. Ülvi Azayev şəhid oldu. İki gündən sonra - oktyabrın 4-də yaxınları, qohumları və ictimaiyyətin nümayəndələri onu Ərəbqubalı kənd qəbiristanlığında torpağa tapşırdılar. Ölümündən sonra o, "Vətən uğrunda", "Laçının azad olunmasına görə" və "Suqovuşanın azad olunmasına görə" medallarına layiq görüldü.
Ülvi Azayev cəsarəti və hünəri ilə adını qəhrəmanlıq tariximizə yazdı. Heç nədən qorxmadan, çəkinmədən ata-babalarımızın qəhrəmanlıq yolu ilə sonacan inamla addımladı. İgidliyi ilə düşmənə meydan oxudu, Azərbaycan əsgərinin necə igid olduğunu göstərdi. Şəhidlik elə bir əlçatmaz, ünyetməz zirvədir ki, hər insan bu məqama yetişə bilmir. Bu zirvə yalnız Ülvi kimi təmiz, pak, vətəni canından da çox sevən, onun yolunda vuruşan, döyüşən seçilmiş bəndələrə qismət olar. Ülvi Azayev də bu zirvəni cəsarəti və qəhrəmanlığı ilə əbədi olaraq fəth etdi.
Xalqımız Vətən torpaqlarının azadlığı uğrunda canından keçərək şəhidlik zirvəsinə yüksəlmiş Ülvi Azayev kimi oğulların xatirəsini həmişə uca tutur, hörmətlə anır, ehtiramla yad edir. Çünki bu oğullar Vətən torpaqlarının hər qarışı uğrunda cəsarətlə vuruşmuş, yurdumuzu göz bəbəkləri kimi qorumuşlar.
Vahid MƏHƏRRƏMOV,
"Azərbaycan"
