Bir gülün, bir budağın qədrini bilmək, bir parkı təmiz saxlamaq böyük dəyişikliklərin başlanğıcı ola bilər
Qışın soyuq, səssiz günlərindən sonra yazın gəlişi ilə torpaq uzun bir yuxudan oyanır, yenidən nəfəs alır. Tumurcuqlayan ağaclar, yaşıllaşan çəmənlər, isinən hava insanın ruhuna yüngüllük bəxş edir. Bahar təkcə təbiətin deyil, insanın da yenilənməsidir. Torpağın sinəsindən boylanan ilk güllər - zanbaqlar, bənövşələr, yasəmənlər - yazın gəldiyinin səssiz, amma təsirli sorağıdır.
Bakı da yazın gəlişi ilə donunu dəyişir, daha da gözəlləşir. Küçələrdə, xüsusən sahilboyu ərazilərdə bitən zanbaqlar insanın gözünü oxşayır, ruhuna sakitlik gətirir. Bu gözəllik təsadüfən yaranmır. Bunun arxasında bağbanların zəhməti, sevgisi dayanır. Torpağa toxunan hər əl, əkilən hər çiçək insanların daha gözəl, daha rahat, daha pozitiv bir mühitdə yaşaması üçün edilir.
Ölkəmizdə görülən abadlıq işləri, yaşıllaşdırma layihələri, yeni park və bulvarların salınması təkcə ekoloji məqsəd daşımır. Bu, insanların həyat keyfiyyətini artırmaq, daha sağlam və pozitiv mühitdə yaşamaları, dincəlmələri üçündür. Xaricdən ölkəmizə gələn qonaqlar ilk növbədə şəhərin səliqəsinə, təmizliyinə, yaşıllığına diqqət edirlər. Bir çiçəyin belə qorunması ölkəmizin ekoloji imicinə təsir edir.
Biz təkcə yaradılanı qorumaqla kifayətlənməməli, eyni zamanda nümunə olmağı bacarmalıyıq. Əkiləni qoparmaq əvəzinə, özümüz də abadlaşdırma işlərinə qoşulmalı, yaşadığımız mühiti daha gözəl və daha yaşıl etməyə çalışmalıyıq. Hər birimizin həyətində, eyvanında, pəncərə önündə əkdiyi bir gül, bir dibçək bitkisi belə, yaşıllıqdır, gözəllikdir, özü də bu, sadəcə, estetik məsələ yox, həm də düşüncə tərzidir - yaratmaq, qorumaq və paylaşmaq mədəniyyətidir. Yaşıllığı artırmaq insanın ruhuna sakitlik gətirir, ətraf mühiti daha isti və canlı edir, uşaqlara isə təbiətə sevgi və qayğı hissini öyrədir. Kiçik addımlar zamanla böyük dəyişikliklər yaradır və hər kəs öz yaşadığı məkandan başlayaraq bu gözəlliyin bir parçasına çevrilir.
Biz yaşıllığı qorumağı bacarmırıq. Gözümüzə xoş gələn bir gülü qoparmaq, bununla onu özümüzə yaxınlaşdırmaq, sahib olmaq istəyirik. Halbuki o gül torpaqda daha gözəldir. O, orada bütövdür, canlıdır. Qoparılanda isə solmağa başlayır. Dərilmiş gül güldanda bir neçə gün bizi sevindirə bilər, sonra solacaq. Deməli, biz onu dərməklə bir gözəlliyi məhv etmiş oluruq. Bu günlər min bir əziyyət bahasına əkib becərilmiş güllərə qarşı edilən vandallıq ictimaiyyət arasında haqlı olaraq birmənalı qarşılanmadı. Belə davranış təkcə bir gülün qoparılması yox, ümumi münasibətin göstəricisi idi. Təbiətə, ətrafa olan gözəlliyə münasibətin. Biz bəzən fərqində olmadan özümüz üçün yaradılan harmoniyanı pozuruq. Halbuki qorumaq daha dəyərlidir. Bir gülü torpaqda sevmək daha saf və daha təmiz hissdir.
Yaz bizə, sadəcə, çiçəklər gətirmir. O, bizə dərs də verir. Səbir dərsi - çünki torpaq aylarla gözləyir ki, çiçək açsın. Yenilənmə dərsi - çünki həyat yenidən başlayır. Və ən əsası, qoruma dərsi - çünki bu gözəlliklər yalnız qorunduğu zaman gözəl qalır. Əgər biz, doğrudan da, gözəlliyi seviriksə, onu qorumağı da öyrənməliyik.
Bu məsələ, əslində, daha böyük bir anlayışla bağlıdır - ictimai mədəniyyət və vətəndaş məsuliyyəti ilə. İnkişaf təkcə yeni binaların tikilməsi, yolların salınması, parkların yaradılması ilə ölçülmür. Əsl inkişaf insanların bu yaradılanları necə qoruması ilə ölçülür. Əgər biz əkilən bir gülü qorumuruqsa, sabah daha böyük dəyərləri qorumaqda çətinlik çəkəcəyik.
Nərminə ƏSGƏROVA,
İlham BABAYEV(foto),
"Azərbaycan"
jpg_1781177334.jpg)
