Şəmkirin "sonbeşik" şəhidi 

Mərahim Aslan oğlu Abdullayev 2020-ci ilin sentyabrında başlayan və Zəfərlə başa çatan 44 günlük Vətən müharibəsində Şəmkirin Keçili kəndindən şəhadətə yüksələn 6 şəhiddən biri, yaşca ən kiçiyidir.

O, 2002-ci il martın 27-də dünyaya göz açıb. Atası Aslan fərdi təsərrüfatçı, anası Susanna evdar qadındır. Orxan və İbrahim adlı özündən böyük iki qardaşı var. Şəhidimizin təhsil aldığı orta məktəbin  müəllimi Fənarə Qəhrəmanova Mərahimi belə xatırlayır: "O, nizam-intizamı ilə yoldaşlarından fərqlənirdi. İdmana meyilli, vətənpərvər uşaq idi, həmişə yaşıdlarına əsgərliyə gedəcəyindən danışar və xidmətdən sonra hərbçi kimi Milli Ordu sıralarında qalıb ermənilər tərəfindən işğal edilmiş torpaqlarımızın geri qaytarılması uğrunda mübarizədə iştirak etmək istədiyini bildirərdi". 

Mərahim Abdullayevlər ailəsinin sonbeşiyi idi. Sakit davranışı, mehribanlığı ilə yanaşı, dəli-doluluğu da vardı. Əldə-ayaqda olan uşaq kimi həmişə hamının köməyinə çatar, ətrafındakılara yardımçı olmağı özünə borc bilərdi. Qardaşı İbrahim deyir: "Nə vaxt televizoru açsaydı, hərbi verilişləri axtarar, tapanda onlara baxardı. Bir dəfə dedi ki, mən əsgər gedəcəyəm, vəhşi ermənilərlə son nəfəsimə kimi vuruşacağam, şəhid olacağam. Buna görə onunla mübahisə edərdim. Kim istəyər ki, qardaşı torpaq altında yatsın?!"

Mərahimin 18 yaşı tamam olanda kənddə bəzi həmyaşıdlarını hərbi xidmətə çağırsalar da, ona bildiriş gəlmirdi. Buna görə o, Səfərbərlik və Hərbi Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin Şəmkir Rayon İdarəsinə gedib və tələb edib ki, onu da hərbi xidmətə göndərsinlər. Beləliklə, istədiyinə nail olub. Mərahim Beyləqan rayonu ərazisindəki "N" saylı hərbi hissədə xidməti borcunu yerinə yetirib. Minaatan batareyada baş nişançı olub, intizamı, bacarığı ilə seçilib. Hərbi xidmətinin ilk 5 ayından sonra Vətən müharibəsi başlayıb və o, könüllü ön cəbhəyə yollanıb.

Mərahim Cəbrayılın, Füzulinin, Xocavəndin azadlığı uğrunda gedən döyüşlərdə qəhrəmancasına vuruşub. Düşmən mərmisinə tuş gəlmiş neçə-neçə yaralı əsgərimizin, şəhidimizin arxaya gətirilməsində fədakarlıq göstərib. Təəssüf ki, bu cəsur döyüşçü 8 oktyabr 2020-ci ildə Füzuli istiqamətində döyüş tapşırığını yerinə yetirərkən şəhid olub.

Mərahim hər dəfə evlə - doğmaları ilə danışanda "heç narahat  olmayın, nümunəvi xidmətimə görə qısamüddətli məzuniyyət gözlənilir. Allah qoysa, yaxın günlərdə gələcəyəm", - deyirmiş. Lakin qayıdan bayrağa sarılmış nəşi olub. Şəhid olmazdan bir gün əvvəl son dəfə valideyinləri ilə danışıb. Deyib ki, ordumuzun uğurları böyükdür, düşmənin sonuna çıxırıq, az qalıb. Qələbə qazanacağıq!

Dediyi kimi də oldu. Azərbaycan tarixdə əvəzi olmayan qələbə qazandı. Bu qələbənin əldə edilməsində iştirakı olan Mərahim Abdullayev şəhadətindən sonra "Vətən uğrunda", "Cəbrayılın azad olunmasına görə" və "Xocavəndin azad olunmasına görə" medalları ilə təltif edildi.

İndi Keçili kəndində uşaqdan böyüyə hamı Mərahimin döyüş yolu, qəhrəmanlığı ilə fəxr edir. Ad və anım günlərində, eləcə də milli bayramlarda həmyaşıdları, onu yaxından tanıyanlar, döyüşçü yoldaşları, məktəblilər, ictimaiyyətin və rayon hərbi komissarlığın nümayəndələri 18 yaşlı qəhrəman şəhidi ehtiramla yad edir, məzarı üstünə gül-çiçək qoyur, ruhuna dualar oxuyurlar. 

Rəhman SALMANLI,

"Azərbaycan"