Teatr tarixboyu cəmiyyətin aynası olub. Teatrda insan özünü də, zamanı da, həqiqəti də görür. Ona görə səhnəyə bağlanan insanlar adi həyat yaşamırlar. Onlar hər gün bir obrazda doğulur, başqa bir obrazda yaşayır, tamamilə başqa bir hisslərlə evlərinə dönürlər. Bəzən isə yaratdıqları obrazın təsirindən günlərlə çıxa bilmirlər. Çünki əsl aktyor rol oynamır - onu içində canlandırıb ruhunda yaşadır.
Belə sənətçilərdən biri də gənc aktrisa İranə Kərimovadır. Onunla ilk dəfə dramaturq Əli Əmirlinin Hacı Zeynalabdin Tağıyevin ailə dramından bəhs edən "Mesenat" tamaşasında rastlaşdıq. Azərbaycan Dövlət Akademik Musiqili Teatrının səhnəsində oynanılan tamaşada canlandırdığı Sara xanım obrazı ilk andan tamaşaçının diqqətini özünə cəlb edirdi. Bu obrazın zərifliyində qadın həssaslığı, baxışlarında isə zamanın sərt sınaqları ilə möhkəmlənmiş daxili güc hiss olunurdu. İranənin Sara obrazına gətirdiyi xüsusi kolorit, səmimi ifa tərzi və psixoloji dərinlik birbaşa tamaşaçının yaddaşına həkk olunurdu. O, sadəcə, obraz yaratmırdı, sanki Sara xanımın ruhunu səhnəyə gətirmişdi. Məhz həmin ifadan sonra bu gənc aktrisanın gələcək uğurlarına şübhə yeri qalmırdı.
Bu günlər İranə Kərimova redaksiyamızın qonağı oldu. Onun söylədiyi fikirlər bir daha təsdiq etdi ki, səhnədə görünən uğurun arxasında böyük daxili zəhmət və sənətə sonsuz sevgi dayanır. Aktrisa söhbət zamanı dedi ki, bəzən yaratdığı obrazın aurasından, təsirindən günlərlə çıxa bilmir: "Obrazın xarakteri, yaşadıqları ruhuma hopur. Onun çəkdiyi ağrıları, iztirabları mən də yaşayıram. Aktrisa olaraq çalışıram ki, heç kimi təqlid etməyim, kiməsə bənzəməyim, səhnədə özüm olum. Əgər uğur qazana bilmişəmsə, düşünürəm ki, bunun səbəbi də elə budur".
Bu sözlərdə sənətkar səmimiyyəti, aktrisa məsuliyyəti, ən əsası isə sənətə olan sədaqət aydın görünürdü. İranə xanım söhbət zamanı maraqlı bir məqama da toxundu: "Mən teatrsız, səhnəsiz yaşaya bilmirəm. Teatr mənim həyatımdır. Mən səhnədə yenidən doğuluram, hər obrazda bir ömür yaşayıram. Amma adi həyatda aktyorluq etmirəm. İranə olduğumu, Ruslan kişinin qızı olduğumu unutmuram. Çalışıram ki, valideynlərim təkcə sənətimlə, yaxşı aktrisa olmağımla yox, onların ləyaqətli övladları olduğum üçün mənimlə fəxr etsinlər". Bu, təkcə aktrisanın deyil, həm də ailə dəyərlərinə bağlı bir Azərbaycan qızının xarakteri idi.
1998-ci il iyulun 26-da Bakıda dünyaya gələn İranə Kərimova hələ uşaqlıqdan incəsənətə maraq göstərib. Təhsilini Bakı Xoreoqrafiya Akademiyasında davam etdirməsi də onun sənət yolunun təsadüf olmadığını göstərir. 2017-ci ildən etibarən Azərbaycan Dövlət Akademik Musiqili Teatrında balet artisti və aktrisa kimi fəaliyyət göstərən gənc sənətçi qısa müddətdə teatrın diqqətçəkən simalarından birinə çevrilib. "Leyli və Məcnun" tamaşasında Leylinin ruhu, "Anamın kitabı"nda Gülbahar, "Bir nəfəs qədər"də Qumru, "Düyməcik"də Qaranquş, "Piter Pen və Bremen musiqiçiləri"ndə Vendi kimi müxtəlif xarakterli obrazlar onun yaradıcılıq diapozonunun genişliyindən xəbər verir. İranə kino sahəsində də uğurlu addımlar atıb. "Soyuq Günəş" filmində baş rola çəkilməsi, televiziya və sənədli filmlərdə yaratdığı obrazlar onun sənət imkanlarının daha geniş olduğunu göstərir.
Gənc aktrisanın uğurları bunlarla da bitmir. 2021-ci ildə "4.4 Qısa Tamaşalar Festivalı"nda mükafat qazanması, beynəlxalq layihələrdə ölkəmizi təmsil etməsi, Türkiyədə və Pakistanda keçirilən mədəniyyət festivallarında iştirakı onun artıq milli səhnə sərhədlərini aşmağa başladığının təsdiqidir.
Bu gün İranə Kərimova yaradıcılığının ən məhsuldar dövrünü yaşayır. Onun baxışlarında sənətə sevgi, addımlarında inam, ifasında isə gələcəyin böyük aktrisasının işartıları görünür.
Bəzən səhnəyə yeni nəfəs gətirən sənətçilər zamanla teatrın tarixini yazanlara çevrilirlər. İnanırıq ki, İranə Kərimova da həmin sənət yolçularından olacaq. Çünki istedad qapıları aça bilər, zirvəyə isə yalnız sənətə sədaqət və zəhmət aparır. İranə artıq sübut edib ki, o, sadəcə, səhnəyə çıxmır, səhnədə yaşayır, yaradır və gələcəyini qurur.
Elşən QƏNİYEV,
İlham BABAYEV (foto),
"Azərbaycan"
